Gereedschap voor de online representatie van bands

Twee weken geleden liet Niels voor de zoveelste maal in niets verhullende bewoordingen zijn mening ventileren op zijn weblog over MySpace. Ditmaal niet in termen als ‘MySpace moet dood’ zoals hij tijdens zijn eigen EHPO-jongerendag nog deed, maar iets subtieler: Kap. Met. MySpace. Nu. Wat volgde was een gebruikelijke stroom aan reacties onder het bericht. Zowel voor- als tegenstanders deden er hun zegje, Niels ging hier zoals gebruikelijk braaf op in en nodigde tegenstanders uit om hem eventueel te weerspreken. Aangezien ik zelf een tijd lang tot het neutrale kamp behoorde, beloofde ik Niels uit te leggen waarom ik diezelfde dag uiteindelijk toch ook de stekker uit mijn MySpace-account trok. Zonder nu precies allerlei specifieke voor- en nadelen te noemen van MySpace of van de alternatieven, schets ik graag de essentie van de rol die een online representatie van je band volgens mij zou moeten vervullen.

MySpace is een vorm van online representatie van je band. Sinds het ontstaan (2006) is het een vrij succesvolle vorm gebleken, maar inmiddels zijn er legio alternatieven zoals ReverbNation, Bandcamp, SoundCloud en Facebook. Niels heeft op zijn blog, Twitter en tijdens allerlei presentaties veelvuldig en voornamelijk gewezen op de huidige nadelen van MySpace. Gezien zijn doel – kijken naar de toekomst – begrijpelijk, maar voor het debat voor sommige lezers enigszins lastig te verteren. Voor het sentiment van de Late Majority die graag vasthoudt aan de status quo, is het denk ik goed om MySpace’s succesfactoren (van weleer) te benoemen en daarmee de tanende positie kritisch te belichten. Ik doe een poging.

De intrede van de MP3 en de komst van internet halverwege jaren ’90 waren het begin van een grondige herziening van het muzieklandschap. Napster, pionier van het peer-to-peer file sharing netwerk, was eind jaren ’90 de eerste serieuze aardbeving en bood met name consumenten de gelegenheid om gratis muziek te bemachtigen. MySpace was in 2006 het eerste serieuze alternatief voor muzikanten om zelf op één plek muziek, foto’s, biografie en concertdata in een wereldwijd netwerk van andere muzikanten en podia te plaatsen. Zelf een website bouwen met daarin al deze features was in die tijd geen eenvoudige klus. WordPress en Blogger bestonden al wel, maar boden niet zo eenvoudig als MySpace de mogelijkheid om deze bandgegevens op één plek gratis te publiceren. Door die multimediale eigenschappen vond MySpace juist onder muzikanten gretig aftrek en fungeerde vooral als promotietool voor bands en als plek om nieuwe muziek te ontdekken voor fans. Voor deze aspecten zijn in de loop der jaren legio alternatieven ontstaan. Toen die alternatieven ook nog met nieuwe functionaliteiten kwamen (embedden vanplayers in je eigen site, elegantere en reclamevrije lay-out, uitgebreide statistieken om je bezoekers in kaart te brengen en de mogelijkheid om zelf te verdienen aan de downloads van je muziek), werd het voor het niet-innoverende MySpace steeds moeilijker haar pionierende rol te blijven vervullen.

Pioniers komen en gaan. Philips blijft ook niet tot in den treure gloeilampen en tv’s maken, want mensen maken om welke redenen dan ook gebruik van andere mogelijkheden om licht te maken, informatie te ontvangen of zich te laten vermaken. Dit is de essentie van mijn verhaal: niet de gloeilamp, de TV of MySpace, maar de drang naar licht, informatie, entertainment of (nieuwe) muziek (verspreiden) is wat mensen willen (op gadgetfreaks als Alexander na). Technologie is slechts een gereedschap voor een culturele activiteit. De schroevendraaier wordt ook vervangen door een elektrische schroevendraaier.

Om af te sluiten wijs ik graag nog op een aantal achterliggende gedachtenkronkels die wat mij betreft belangrijker zijn dan het gereedschap an sich je als band telkens zou moeten blijven afvragen. Het doel van een online representatie van je band is meestal om (1) meer bekendheid, (2) fans, (3) optredens en (4) publiek bij je optredens te krijgen. En uiteindelijk (5) geld verdienen. Hiervoor is essentieel om jezelf af te vragen (a) wie je publiek is, (b) wat je wilt vertellen, (c) waarom je dat wilt vertellen, (d) hoe je dat wilt vertellen en (e) waar en wanneer je publiek bereid is daarvoor te betalen. Zijn jullie een bandje zestienjarigen dat covers van Dire Straits en The Eagles speelt en op zoek naar zoveel mogelijk publiek bij het komende optreden in jullie dorp? Is het dan niet slimmer om in de lokale kroeg dertigers of veertigers te mobiliseren in plaats van je vrienden op Hyves of Facebook te spammen? Willen jullie de laatste EP van je band aan zoveel mogelijk mensen laten horen of er iets aan verdienen? Bedenk je dan dat je via MySpace geen betaalde downloads kunt aanbieden en via ReverbNation, Bandcamp en SoundCloud wel. Wees je dus bewust van de verschillende media die je wilt inzetten en vooral waarom.

Media zijn trouwens niet alleen online. Het woord media is het meervoud van medium en een medium is dus niets anders dan een gereedschap om een boodschap tussen een zender en ontvanger over te brengen. De boodschap van je band zou bijvoorbeeld het ontstaan van je band kunnen zijn, jullie huidige ontwikkelingen, (demo’s van je) muziek of video’s, data van optredens (die je al gedaan hebt of die je nog gaat geven), informatie voor de geluidsman zoals je rider of stageplan etc. Niet voor iedere boodschap is hetzelfde medium geschikt. Kies bewust voor het medium krant, radio, magazine, TV, website, weblog, een T-shirt of stoepkrijt!

Tot slot, een boodschap via genoemde media openbaar maken heet publiceren. En dat is een werkwoord.

3 antwoorden

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] hele stap, we bereiken er immers toch mensen mee. We voelen daarom veel voor het heldere betoog in deze blogpost van Meindert Bussink (Mindnote): “Wees je dus bewust van de verschillende media die je […]

  2. […] hele stap, we bereiken er immers toch mensen mee. We voelen daarom veel voor het heldere betoog in deze blogpost van Meindert Bussink (Mindnote): “Wees je dus bewust van de verschillende media die je […]

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *